Flag of Karakalpakstan.svg Qoraqalpoqcha (kaa)
Tahrirlash

OtTahrirlash

chehra

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
Tahrirlash

Morfologik va sintaktik xususiyatlariTahrirlash

cheh-ra

AytilishiTahrirlash

EtimologiyasiTahrirlash

f. yuz, siymo

Maʼnoviy xususiyatlariTahrirlash

MaʼnosiTahrirlash

1 Yuz, bet, aft-angor; siymo. ◆ Ular xuddi egizaklardek, chehralari bir-biriga gʻoyat oʻxshar, gavdalari qariyb farqsiz, koʻrinishda yuvosh odamlar edi. Oybek, «Quyosh qoraymas» . ◆ Shunda uning xayol bogʻida yana Adolatning chehrasi koʻrindi. I. Rahim, «Chin muhabbat» .

2 koʻchma Kishi kayfiyati, ruhiy holati yoki xulq-atvorining yuzdagi aksi. ◆ Uning chehrasi buzuq. Chehrasi ochiq odam. Chehrasini ochmoq. sht Chehra degan koʻngilning oynasidir.

Hamza. ◆ Qori uni goh "sizlab", goh "senlab", yaxshi muomalada boʻlgani uchun, ochiq chehra bilan gaplasha ketdi. P. Tursun, «Oʻqituvchi» . ◆ Chol soqolini qirib, yangi kombinezon kiyib olgan. Uning chehrasi ochiq, nimadandir xur-sand. I. Rahim, «Chin muhabbat» .


SinonimlariTahrirlash

AntonimlariTahrirlash

ЧЕҲРА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

TarjimalariTahrirlash

OtTahrirlash

chehra (koʻplik chehralar) OʻTIL


Ruscha ru

chehra
лицо, лик; образ; ◆ uning ~si buzuq у него плохое настроение, он не в настроении; он не в духе; ◆ ~si ochiq приветливый, весёлый; ◆ ~si ochildi он развеселился, повеселел; он просиял.