quloqsiz
tahrirlash
Morfologik va sintaktik xususiyatlari tahrirlash
qu-loq-siz
Aytilishi tahrirlash
Etimologiyasi tahrirlash
Maʼnoviy xususiyatlari tahrirlash
Maʼnosi tahrirlash
1 Qulogʻi boʻlmagan, qulogʻi yoʻq. ◆ Quloqsiz qozon.
2 Qulogʻi kesik; chinoq. Kuloqsiz it.
3 Qulogʻi eshitmaydigan; qulogʻi ogʻir, kar. ◆ Bu narsa quloqsizlar uchun ishlangan as-bob, buni har qanday quloqsiz kishi taq-qanda ham, eng asta tovushlarni eshita oladi. A. Qodiriy, „Obid ketmon“ .
4 koʻchma Gapga, soʻzga kirmaydigan, qu-loqqa olmaydigan. ◆ Dala-tuzni suv olsa, qoʻngʻir gʻozning toʻshidan, Quloqsizga soʻz aytsang, qulogʻining tashidan. Maqol . n ◆ Voy quloqsizlar-yey.. Shoshmay turinglar, dadalaring kelsin hali. S. Zunnunova, „Koʻk chiroqlar“ .
Sinonimlari tahrirlash
Antonimlari tahrirlash
ҚУЛОҚСИЗ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.